بهترین کارکنان ، پرستاران و متخصصان برای درمان اثربخش

تهران فرمانیه
خیابان مهدی زاده پلاک 9

02122697906 – 8
02122698407

ساعات کاری
شنبه - جمعه: 23.59 - 00:00

برخورد با تنهایی و کمرویی

برخورد با تنهایی و کمرویی

برخورد با تنهایی و کمرویی : آیا از نظر اجتماعی بی دست و پا هستید؟

آیا احساس تنهایی می کنید اما مطمئن نیستید که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنید؟

در اینجا نحوه دوست سازی حتی اگر خجالتی می باشید آورده شده است.

درک کمرویی و تنهایی

  • ما به عنوان انسان، منظور ما، موجودات اجتماعی هستیم.

 داشتن دوستان باعث خوشبختی و سلامتی ما می شود – در حقیقت ارتباط اجتماعی برای سلامت روان و عاطفی ما مهم است.

با این حال بسیاری از ما خجالتی و درونگرا از نظر اجتماعی هستیم.

 ما در اطراف افراد ناآشنا احساس بی نظمی می کنیم، مطمئن نیستیم که چه چیزی بگویم، یا از اینکه دیگران ممکن است درباره ما چه فکر کنند نگران هستیم.

این می تواند باعث شود که از موقعیت های اجتماعی دوری کنیم، خود را از دیگران جدا کنیم و به تدریج منزوی و تنهایی شویم.

  • تنهایی یک مشکل شایع در بین افراد در همه سنین و پیشینه ها است، اما با این وجود این موضوعی است که اکثر ما از پذیرش آن دریغ می کنیم.

اما تنهایی چیزی نیست که از آن احساس شرم کنیم.

بعضی اوقات، این نتیجه شرایط خارجی است:

مثلاً شما به یک منطقه جدید منتقل شده اید. در چنین مواردی مراحل بسیاری وجود دارد که می توانید برای دیدار با افراد جدید و تبدیل آشنایان به دوستان استفاده کنید.

  • اما اگر با کمرویی، ناامنی اجتماعی یا مشکل دیرینه دوست داشتن که با انها مشکل دارید، چه می کنید؟

حقیقت این است که هیچ یک از ما با مهارت های اجتماعی متولد نشده ایم. آنها چیزهایی هستند که ما به مرور می آموزیم – و خبر خوب این است که شما می توانید آنها را نیز بیاموزید.

مهم نیست که چقدر در شرکت دیگران احساس عصبی بودن می کنید، می توانید بیاموزید که افکار خود انتقادی را ساکت کنید، اعتماد به نفس خود را تقویت کنید و در تعامل خود با دیگران اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید.

لازم نیست شخصیت خود را تغییر دهید، اما با آموختن مهارت های جدید و اتخاذ دیدگاه متفاوت می توانید بر شرمندگی یا بی نظمی اجتماعی غلبه کنید، تنهایی را تبعید کنید و از دوستی های محکم و پیوسته لذت ببرید.

برخورد با تنهایی و کمرویی

برخورد با تنهایی و کمرویی

آیا کمرویی و ناامنی برای شما مشکل است؟

  • آیا از نگاه احمق بودن در موقعیت های اجتماعی می ترسید؟
  • آیا از آنچه دیگران درباره شما فکر می کنند نگران هستید؟
  • آیا شما اغلب از موقعیت های اجتماعی دوری می کنید؟
  • آیا به نظر می رسد افراد دیگر در موقعیت های اجتماعی سرگرم کننده تر از شما هستند؟
  • آیا وقتی کسی شما را رد می کند یا به نظر می رسد بی علاقه می باشد، آیا مقصر شما هستید ؟
  • آیا نزدیک شدن به افراد یا پیوستن به مکالمات برای شما سخت است؟
  • آیا بعد از گذراندن وقت با دیگران، آیا تمایل دارید روی عملکرد خود انتقاد کرده و از آن انتقاد کنید؟
  • آیا بعد از معاشرت غالباً نسبت به خود احساس بدی می کنید؟

اگر به این سؤالات پاسخ مثبت داده اید، این مقاله می تواند کمک کند.

می توانید به صفحه پرستار کودک رفته و نکاتی را در ارتباط با کودک بیاموزید.

برخورد با تنهایی و کمرویی : مقابله با ناامنی و ترس اجتماعی

وقتی صحبت از کمرویی و بی حوصلگی اجتماعی می شود، چیزهایی که به خودمان می گوییم تفاوت بزرگی ایجاد می کند.

در اینجا چند الگوی تفکر رایج وجود دارد که می توانند اعتماد به نفس شما و عدم امنیت اجتماعی را تضعیف کنند:

  • اعتقاد دارید که خسته کننده هستید، برخلاف آن، یا عجیب است.
  • با این باور که افراد دیگر در موقعیت های اجتماعی شما را ارزیابی و داوری می کنند.
  • با این اعتقاد که اگر اشتباه اجتماعی انجام دهید، طرد شده و مورد انتقاد قرار خواهید گرفت.
  • اعتقاد به این که مردود بودن یا شرمساری اجتماعی، بسیار افتضاح و ویران کننده خواهد بود.
  • اعتقاد داشتن این که دیگران درباره شما چه فکر می کنند، شما را مشخص می کند.

اگر به این موارد اعتقاد داشته باشید، جای تعجب نیست که وضعیت های اجتماعی وحشتناک به نظر برسند! اما حقیقت هرگز کاملاً سیاه و سفید نیست.

  • مردم به شما فکر نمی کنند – حداقل به حدی که فکر می کنید نیست.

بیشتر مردم گرفتار زندگی و نگرانی های خود هستند. درست مثل اینکه شما در مورد خود و نگرانی های اجتماعی خودتان فکر می کنید، افراد دیگر در مورد خودشان فکر می کنند.

آنها وقت خود را صرف داوری شما نمی کنند. بنابراین وقت خود را از نگرانی درباره دیگران که درباره شما فکر می کنند متوقف کنید.

  • بسیاری از افراد دیگر به همان اندازه احساس ناخوشایند و عصبی بودن می کنند.

وقتی از نظر اجتماعی مضطرب هستید، به نظر می رسد که هر کس دیگری یک برونگرای بیرونی با اعتماد به نفس است.

اما این طور نیست.

بعضی از افراد بهتر از دیگران این را پنهان می کنند، اما افراد درونگرا زیادی در آنجا هستند که با همان شک و تردیدهای خودتان مبارزه می کنند.

نفر بعدی که با او صحبت می کنید به همان اندازه احتمال دارد نگران آنچه درباره آنها فکر می کنید نگران باشد!

  • مردم بسیار صبورتر از آنچه فکر می کنید هستند.

در ذهن شما، ایده انجام یا گفتن چیزی شرم آور در ملاء عام وحشت آور است. شما مطمئن هستید که همه در مورد شما قضاوت خواهند کرد.

اما در واقعیت، بسیار بعید است که مردم بخواهند معامله بزرگی را انجام دهند.

همه این کار را در برخی مقاطع انجام داده اند، بنابراین بیشتر آن را نادیده می گیرند و حرکت می کنند.

یادگیری خود را قبول کنید

وقتی متوجه می شوید که مردم در مورد همه حرف ها و کردارهای شما در حال بررسی و داوری نیستند، به طور خودکار احساس عصبی بودن اجتماعی کمتری خواهید کرد.

اما این هنوز روشی را که در مورد خودتان احساس می کنید باقی مانده است. خیلی اوقات، ما بدترین منتقدان خودمان هستیم.

 ما به شکلی که هرگز مانند غریبه ها نخواهیم بود به خودمان سخت می گریم – چه رسد به افرادی که به آنها اهمیت می دهیم.

برخورد با تنهایی و کمرویی

برخورد با تنهایی و کمرویی

یادگیری پذیرفتن خودتان یک شبه اتفاق نمی افتد – این امر نیاز به تغییر فکر شما دارد.

  • لازم نیست که دوست داشته باشید کامل باشید.

در حقیقت، نواقص و سؤالات ما می تواند پایدار باشد. حتی نقاط ضعف ما می تواند ما را به دیگران نزدیک کند.

وقتی کسی در مورد آسیب پذیری های خود صادق است و رو است، این یک تجربه پیوند دهنده است – به ویژه اگر آنها بتوانند خود را بخندانند.

 اگر بتوانید بدون بی احترامی نواقص خود را بپذیرید، به احتمال زیاد متوجه خواهید شد که دیگران نیز چنین خواهند کرد. آنها حتی ممکن است شما را برای بهتر شدنتان دوست داشته باشند!

  • اشکال ندارد اشتباه کنید هرکسی اشتباه می کند؛ این بخشی از انسان بودن است بنابراین وقتی به هم می خورید به خودتان استراحت دهید.

ارزش شما از بی نقص بودن ناشی نمی شود. اگر دلسوزی خود را دشوار می کنید، سعی کنید به اشتباهات خودتان نگاه کنید همانطور که در دوستی هایتان به یک دوست می نگرید.

به دوستت چه می گویی؟ اکنون توصیه های خود را دنبال کنید.

ارزیابی های منفی شما لزوماً واقعیت را منعکس نمی کند. در واقع، آنها احتمالاً اینگونه نیستند، به خصوص اگر:

  • خود را با این اسامی معرفی نمائید، مانند “احساساتی”، “بی ارزش”، “احمق” و غیره.
  • خودتان را با تمام کارهایی که “باید” یا “نباید” انجام داده باشید، بشورید.
  • بر اساس یک رویداد خاص، کلیات گسترده را انجام دهید.

 به عنوان مثال، اگر چیزی مطابق برنامه ریزی پیش نرفت، به خود می گویید که هیچ وقت مسائل را درست انجام نمی دهی، یک بازنده هستید، یا همیشه گیر می کنید.

وقتی در حال فکر کردن به چنین افکار تحریف شده ای هستید، مهم است که مکث کرده و آگاهانه آنها را به چالش بکشید.

وانمود کنید که شما ناظر شخص ثالثی هستید، سپس از خود بپرسید که آیا روش های دیگری برای مشاهده وضعیت وجود دارد یا خیر.

برخورد با تنهایی و کمرویی : ایجاد مهارت های اجتماعی یک مرحله در هر زمان

  • بهبود مهارت های اجتماعی نیاز به تمرین دارد.

دقیقاً همانطور که انتظار ندارید بدون تلاش، در گیتار زدن خوب شوید، انتظار نداشته باشید بدون قرار دادن وقت، از نظر اجتماعی ماهر شوید.

گفتگو، شما می توانید از کارهای کوچک شروع کنید. کودک را به سمت اعتماد به نفس و اجتماعی تر شدن پیش قدم کنید، سپس بر روی آن موفقیت ها بنا کنید.

  • به کسی که در خیابان می گذرید لبخند بزنید.
  • از کسی که در طول روز با آن روبرو هستید تعریف کنید.
  • از کسی یک سؤال گاه به گاه بپرسید (برای مثال در رستوران: “قبلاً اینجا بوده اید؟ استیک چطور است؟”)
  • مکالمه ای را با یک صندوق دار، پذیرنده، پیشخدمت یا فروشنده شروع کنید.

چگونه با بزرگترین ترس های اجتماعی خود روبرو شوید

وقتی صحبت از مواردی می شود که ما را واقعاً می ترساند، می خواهید به تدریج با ترس و اضطراب روبرو شوید و از موقعیت هایی شروع کنید که کمی استرس زا هستند و به سناریوهای تحریک کننده اضطراب بیشتری می پردازند.

به عنوان مثال، اگر صحبت کردن با افراد جدید در مهمانی ها شما را بسیار مضطرب می کند، در اینجا تختخوابی است که می توانید از آن استفاده کنید:

    به یک مهمانی بروید و به چند نفر لبخند بزنید.

  • به مهمانی بروید و یک سؤال ساده بپرسید (مثلاً “آیا می دانید ساعت چند است؟”). وقتی جواب دادید، مودبانه از آنها تشکر کنید و سپس خود را بهانه کنید. نکته اصلی این است که تعامل کوتاه و شیرین باشد.
  • از یک دوست بخواهید تا شما را با شخصی در مهمانی معرفی کند و به تسهیل گفتگوی کوتاه کمک کند.
  • شخصی را در میهمانی انتخاب کنید که به نظر دوستانه و نزدیک باشد. خودتان را معرفی کنید.
  • یک گروه غیرمذهبی از افراد حاضر در مهمانی را مشخص کنید و به آنها نزدیک شوید. لازم نیست یک ورودی بزرگ درست کنید.

فقط به گروه بپیوندید و به مکالمه گوش دهید. اگر دوست دارید یک نظر بدهید یا دو، اما به خودتان فشار زیادی وارد نکنید.

  • به یک گروه دوستانه و با همدیگر نزدیک شوید. این بار، سعی کنید کمی بیشتر در گفتگو شرکت کنید.
برخورد با تنهایی و کمرویی

برخورد با تنهایی و کمرویی

نکات بیشتر برای ایجاد اعتماد به نفس اجتماعی

  • تا زمان درست شدن اعتماد بنفستان آن را جعل کنید یا همان نقش بازی کنید.

به گونه ای عمل کنید که گویی مطمئن هستید می توانید اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید.

  • تمرکز بیرونی، نه درونی.

 به جای اینکه نگرانی در مورد نحوه برخورد شما یا آنچه را که می خواهید بگویید، نگرانی خود را به شخص دیگر تغییر دهید. شما در لحظه بیشتر زندگی خواهید کرد و خودآگاهی کمتری خواهید داشت.

  • به خودت بخند.

 اگر کاری شرم آور انجام می دهید، از شوخ طبعی استفاده کنید تا همه چیز را در چشم انداز قرار دهید. بخندید، یاد بگیرید و حرکت کنید.

  • برای کمک به دیگران یا درخشان تر کردن روز شخص دیگر کارهایی انجام دهید.

این می تواند چیزی به اندازه تعریف یا لبخند کوچک باشد. وقتی مثبت می شوید، نسبت به خودتان احساس بهتری خواهید داشت.

نکاتی برای مکالمه

به نظر می رسد برخی از افراد به طور غریزی می دانند که چگونه می توانند مکالمه خود را با هر کس و در هر مکانی شروع کنند.

اگر شما یکی از این نوع خوش شانس ها نیستید، این نکات به شما کمک می کنند هنگام اولین ملاقات با شخصی، صحبت خود را شروع کنید:

در اینجا چند روش آسان برای برقراری مکالمه با شخص جدید آورده شده است

  • اظهارنظر در اطراف یا مناسبت.

اگر به عنوان مثال در یک مهمانی هستید، می توانید در مورد محل، غذا و یا موسیقی به صورت مثبت اظهار نظر کنید. “من این آهنگ را دوست دارم،” “عالی است. مرغ را امتحان کرده ای؟ “

  • یک سؤال روباز بپرسید، سؤالی که بیش از پاسخی مثبت یا خیر به آن نیاز دارد.

به اعتبارنامه روزنامه نگار پایبند باشید و سوالی را مطرح کنید که با یکی از 5 W (یا 1 H) شروع می شود: چه کسی، کجا، هنگامی، چه، چرا، یا چگونه.

 به عنوان مثال، “شما اینجا را می شناسید؟” “روز جمعه کجا می روید؟” “چه موقع اینجا حرکت کردی؟” “چه چیزی شما را مشغول نگه می دارد؟” “چرا تصمیم گرفتید گیاهخوار شوید؟” “شراب چگونه است؟”

بیشتر افراد از صحبت کردن در مورد خود لذت می برند، بنابراین پرسیدن یک سؤال روش خوبی برای شروع گفتگو است.

  • از یک تعارف استفاده کنید.

به عنوان مثال، “من واقعا کیفت را دوست دارم، می توانم بپرسم که کجا آن را گرفتی؟” یا “به نظر می رسد که قبلاً این کار را کرده اید، می توانید به من بگویید که به کجا باید مراجعه کنم ؟”

  • به هر چیزی که مشترک دارید توجه داشته باشید و سؤال بعدی را مطرح کنید.

 “من هم گلف بازی می کنم، دوره محلی مورد علاقه شما چیست؟” “دختر من نیز به آن مدرسه رفت، پسرت چه چیزی دوست دارد؟”

  • مکالمه را با صحبت های کوچک ادامه دهید.

چیزی نگویید که آشکارا تحریک آمیز باشد و از مباحث سنگین مانند سیاست یا دین خودداری کنید.

به موضوعات سبک مانند آب و هوا، محیط اطراف و هر آنچه که مشترک دارید مانند مدرسه، فیلم، یا تیم های ورزشی بپردازید.

  • به طور مؤثر گوش کنید گوش دادن مانند در  انتظار رسیدن نوبت شما برای صحبت نیست.

شما نمی توانید روی حرف های دیگران تمرکز کنید، اگر فرد دیگری را می خواهید انتخاب کنید، بگویید. یکی از کلیدهای ارتباط موثر، تمرکز کامل روی صحبت و ابراز علاقه به آنچه گفته می شود، است.

گاهی اوقات گره بزنید، به شخص لبخند بزنید و مطمئن شوید که وضعیت شما باز و دعوت کننده است. سخنران را ترغیب کنید که با نشانه های کلامی کوچک مانند “بله” یا “آه” ادامه دهد.

چه کارهایی باید انجام دهید که شرایط اجتماعی شما را خسته کند.

  • یک تصور غلط رایج وجود دارد که درونگراها اجتماعی نیستند.

در حقیقت، درونگراها می توانند به همان اندازه برونگرایان اجتماعی باشند. تفاوت این دو در این است که افراد درونگرا هنگامی که در اطراف افراد هستند و با صرف زمان و مصرف شارژ، انرژی خود را از دست می دهند، و نیاز به شارژ مجدد خود دارند، در حالی که برونگراها با گذراندن وقت با افراد دیگر انرژی می گیرند.

  • این بدان معنی است که حتی افراد درونگرای با اعتماد به نفس بعد از معاشرت زیاد احساس خستگی می کنند.

این بدان معنا نیست که مشکلی برای شما وجود داشته باشد یا نتوانید یک زندگی اجتماعی کامل را انجام دهید. شما فقط باید محدودیت های خود را بفهمید و بر اساس آن برنامه ریزی کنید.

  • مقاومت نکنید.

اشکال ندارد دعوت نامه های اجتماعی را رد کنید، زیرا شما به یک استراحت نیاز دارید یا بعد از معاشرت برنامه زمانی برای قطع برنامه های زندگی دارید.

به عنوان مثال، بعد از یک جمعه سرگرم کننده با دوستان، ممکن است شما نیاز به صرف شنبه برای استراحت و شارژ مجدد داشته باشید.

برخورد با تنهایی و کمرویی

برخورد با تنهایی و کمرویی

 

  • مختصر و مفید استراحت کنید.

مواقعی وجود خواهد داشت که شما احساس تخلیه می کنید، اما نمی توانید اوضاع را برای مدت طولانی تنها بگذارید.

شاید شما در یک کارگاه شغلی مشغول به کار باشید، با دوستان خود فرار کرده اید، یا برای تعطیلات به کنار خانواده می روید.

در این شرایط، سعی کنید زمانی پیدا کنید که به گوشه ای آرام بروید، وقتی که بی ادبانه به نظر نمی رسد. حتی 10 یا 15 دقیقه اینجا و آنجا می تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.

  • با خانواده و دوستان خود در مورد نیازهای تنهایی خود صحبت کنید.

در مورد این واقعیت پیش بروید که معاشرت شما را تخلیه می کند. شرمنده چیزی نیستید، و تلاش برای پنهان کردن آن فقط به فرسودگی اجتماعی شما می افزاید.

دوستان خوب و دلسوز، مایل به تأمین نیازهای شما خواهند بود.

برخورد با مشکلات اجتماعی و طرد شدن

همانطور که خود را از آنجا به اجتماع می سپارید، مواقعی وجود خواهد داشت که احساس قضاوت یا رد می کنید.

شاید با کسی ارتباط برقرار کرده باشید، اما به نظر نمی رسد آنها علاقه ای به مکالمه یا دوستی داشته باشند.

شکی نیست: رد احساس بد است.

اما مهم است که به یاد داشته باشید که این بخشی از زندگی است. هرکسی که به آنها نزدیک شوید، برای شروع گفتگو پذیرفته نمی شوند، چه رسد به اینکه دوست شوند.

درست مثل قرار ملاقات، ملاقات با افراد جدید به ناچار با عنصر طرد همراه است. نکات زیر به شما کمک می کند تا اوقات ساده تری را با مشکلات اجتماعی پشت سر بگذارید:

  • سعی کنید چیزها را به خود نگیرید.

ممکن است فرد دیگر روز بدی را پشت سر بگذارد، از مشکلات دیگر حواسش پرت شود، یا اینکه فقط با روحیاتی روبرو نباشد. همیشه بخاطر داشته باشید که رد کردن همان اندازه با شخص شما ارتباط دارد.

  • همه چیزها را در تعادل نگه دارید.

نظر شخص دیگری شما را تعریف نمی کند و این بدان معنا نیست که هیچ کس دیگری علاقه ای به دوستی با شما نداشته باشد. از تجربه بیاموزید و دوباره امتحان کنید.

  • روی اشتباهات خودداری کنید.

به عنوان مثال حتی اگر چیزی بیان کردید که پشیمان هستید، بعید نیست شخص دیگری پس از مدت کوتاهی آن را بخاطر بسپارد.

مثبت بمانید؛ از برچسب زدن به خودتان خودداری کنید، یا از اینکه به خود بگویید که هرگز نمی توانید دوست شوید. بسیار خجالتی ترین افراد این کار را می کنند، و شما نیز چنین خواهید کرد.

 

علائم استرس، نشانه ها و علل

علائم استرس، نشانه ها و علل

علائم استرس، نشانه ها و علل : در دنیای پر سرعت امروز، استرس مزمن رایج است، اما ذهن و بدن شما می توانند قیمت بالایی بپردازند.

بیاموزید استرس بیش از حد را بشناسید و آنچه را می توانید در مورد آن انجام دهید.

اضطراب چیست؟

  • استرس روش بدن برای پاسخگویی به هر نوع خواست یا تهدید است.

هنگامی که احساس خطر می کنید – واقعی یا تصور می شود – در یک فرآیند سریع و اتوماتیک معروف به واکنش “مبارزه با پرواز ” یا “واکنش استرس”، دفاعی بدن به درون دنده های بالا لگد می زند.

  • پاسخ استرس روشی برای محافظت از بدن است.

هنگام کار صحیح، به شما کمک می کند متمرکز، پر انرژی و هوشیار باشید. در مواقع اضطراری، استرس می تواند زندگی شما را نجات دهد –

 به عنوان مثال به شما قدرت بیشتری می دهد تا از خود دفاع کنید، یا اینکه شما را به سمت ترمز بروید تا از تصادف رانندگی جلوگیری کنید.

  • استرس همچنین می تواند به شما در افزایش چالش ها کمک کند.

 این چیزی است که شما را در حین نمایش در محل کار خود روی انگشتان خود نگه می دارد، تمرکز شما را تیزتر می کند هنگام تلاش برای پرتاب رایگان بازی، یا شما را ترغیب می کند که وقتی ترجیح می دهید تلویزیون ببینید، برای امتحان مطالعه کنید.

اما فراتر از یک نکته خاص، استرس از مفید بودن خارج می شود و آسیب های عمده ای را به سلامتی، خلق و خوی، بهره وری، روابط و کیفیت زندگی شما وارد می کند.

  • اگر غالباً احساس ناامیدی و غرق شدن می کنید، وقت آن است که برای بازگشت سیستم عصبی به تعادل خود اقدام کنید.

با یادگیری نحوه شناخت علائم و نشانه های استرس مزمن و انجام اقدامات جهت کاهش اثرات مضر آن می توانید از خود محافظت کنید – و نحوه تفکر و احساس خود را بهبود بخشید.

پاسخ جنگ یا پرواز: اتفاقی که در بدن رخ می دهد.

هنگامی که احساس تهدید می کنید، سیستم عصبی شما با انتشار سیل هورمون های استرس از جمله آدرنالین و کورتیزول که بدن را برای اقدامات اضطراری سوق می دهد پاسخ می دهد.

قلب شما سریعتر ضربان می یابد، عضلات سفت می شوند، فشار خون بالا می رود، نفس تند تر می شود و حواس تان تیز تر می شود.

این تغییرات بدنی قدرت و استقامت شما را افزایش می دهد، زمان واکنش شما را سرعت می بخشد و تمرکز شما را تقویت می کند – شما را برای مبارزه یا فرار از خطر مورد نظر آماده می کند.

تأثیر استرس مزمن

سیستم عصبی شما در تشخیص تفاوت بین تهدیدات عاطفی و جسمی خیلی خوب نیست.

اگر در مورد بحث و گفتگو با یک دوست، مهلت کار یا کوهی از صورتحساب ها فوق العاده استرس دارید، بدن شما می تواند به همان اندازه واکنش جدی نشان دهد که گویی با یک وضعیت واقعی زندگی یا مرگ مواجه هستید.

و هرچه سیستم استرس اضطراری شما بیشتر فعال شود، تحریک آسان تر می شود و خاموش شدن آن را سخت تر می کند.

اگر مانند بسیاری از ما در دنیای خواستار امروزی، اغلب دچار استرس می شوید، بدن ممکن است بیشتر اوقات در حالت استرس شدید وجود داشته باشد و این می تواند به مشکلات جدی سلامتی منجر شود.

استرس مزمن تقریباً هر سیستم بدن را مختل می کند. این می تواند سیستم ایمنی بدن شما را سرکوب کند، سیستم گوارشی و تولید مثل شما را ناراحت کند، خطر حمله قلبی و سکته مغزی را افزایش داده و روند پیری را تسریع کند.

حتی می تواند مغز را مجدداً مجدداً مجدداً در معرض اضطراب، افسردگی و سایر مشکلات سلامت روان قرار دهد.

علائم استرس، نشانه ها و علل

علائم استرس، نشانه ها و علل

مشکلات بهداشتی ناشی از استرس و یا تشدید شده از استرس عبارتند از:

  • افسردگی و اضطراب
  • درد از هر نوع
  • مشکلات خواب
  • بیماری های خود ایمنی
  • مشکلات گوارشی
  • شرایط پوستی مانند اگزما
  • بیماری قلبی
  • مشکلات وزن
  • مسائل تولید مثل
  • مشکلات تفکر و حافظه

علائم و نشانه های اضافه بار استرس

خطرناک ترین چیز در مورد استرس این است که به راحتی چگونه می تواند بر شما خزش کند.

بهش عادت می کنی.

شروع به احساس آشنایی، حتی عادی می کند.

شما متوجه نیستید که چه مقدار در شما تأثیر می گذارد، حتی اگر عوارض سنگینی هم به بار آورد.

به همین دلیل آگاهی از علائم هشدار دهنده و علائم اضافه بار استرس مهم است.

علائم شناختی:

  • مشکلات حافظه
  • عدم توانایی تمرکز
  • داوری ضعیف
  • فقط دیدن منفی
  • افکار اضطراب آور یا مسابقه ای
  • نگران کننده مداوم

علائم عاطفی:

  • افسردگی یا نارضایتی عمومی
  • اضطراب و اضطراب
  • خلقی، تحریک پذیری یا عصبانیت
  • احساس غرق شدن
  • تنهایی و انزوا
  • سایر مشکلات بهداشت روانی یا عاطفی

علائم جسمی:

  • درد ها
  • اسهال یا یبوست
  • حالت تهوع، سرگیجه
  • درد قفسه سینه، ضربان قلب سریع
  • از دست دادن رابطه جنسی
  • سرماخوردگی یا آنفولانزا مکرر
علائم استرس، نشانه ها و علل

علائم استرس، نشانه ها و علل

علائم رفتاری:

  • کم و بیش غذا خوردن
  • خواب خیلی زیاد یا کم است
  • عقب نشینی از دیگران
  • تحریک یا غفلت از مسئولیت ها
  • استفاده از الکل، سیگار یا مواد مخدر برای استراحت
  • عادات عصبی (مانند گاز گرفتن ناخن، قدم زدن)

علل استرس

  • شرایط و فشارهایی که باعث ایجاد استرس می شود به عنوان عوامل استرس زا شناخته می شود.

ما معمولاً استرس زا ها را منفی می دانیم، مانند یک برنامه کاری خسته کننده یا یک رابطه سنگین.

با این حال، هر چیزی که تقاضای زیادی برای شما ایجاد کند می تواند استرس زا باشد.

این شامل اتفاقات مثبتی مانند ازدواج، خرید خانه، رفتن به دانشگاه و یا دریافت یک تبلیغ می شود.

  • البته همه استرس ناشی از عوامل بیرونی نیست.

استرس همچنین می تواند درونی یا خود ایجاد شود، هنگامی که بیش از حد نگران چیزی هستید که ممکن است رخ دهد یا ممکن است رخ ندهد یا افکار غیرعقلانی و بدبینانه درباره زندگی داشته باشید.

  • سرانجام، آنچه باعث استرس می شود، حداقل تا حدودی به درک شما از آن بستگی دارد.

چیزی که برای شما استرس زا باشد ممکن است شخص دیگری را آزرده نکند؛ آنها حتی ممکن است از آن لذت ببرند.  

در حالی که برخی از ما از بلند شدن در مقابل افراد برای اجرای یا صحبت کردن وحشت داریم، برای مثال، برخی دیگر برای کانون توجه قرار می گیرند.

در جایی که یک نفر تحت فشار قرار بگیرد و در شرایطی که مهلت سختی را تجربه می کند بهترین عملکرد را انجام دهد، وقتی افزایش تقاضا برای کار دیگر بسته می شود.

و در حالی که ممکن است از کمک به مراقبت از والدین سالخورده خود لذت ببرید، خواهر و برادرهایتان ممکن است خواسته های مراقبت بیش از حد و استرس زا را پیدا کنند.

علل خارجی شایع استرس عبارتند از:

  • عمده زندگی تغییر می کند
  • کار یا مدرسه
  • مشکلات روابط
  • مشکلات مالی
  • خیلی شلوغ بودن
  • کودکان و خانواده

علل درونی استرس شایع عبارتند از:

  • بدبینی
  • عدم توانایی در عدم قطعیت
  • تفکر سفت و سخت، عدم انعطاف پذیری
  • گفتگوی منفی
  • انتظارات / کمال گرایی غیر واقعی
  • نگرش همه یا هیچ
 
 

 

 

مدیریت استرس

مدیریت استرس

مدیریت استرس : اگرچه به نظر می رسد که هیچ کاری در مورد استرس در محل کار و خانه نمی توانید انجام دهید، مراحلی وجود دارد که می توانید برای تسکین فشار و کنترل مجدد استفاده کنید.

چرا مدیریت استرس بسیار مهم است؟

  • اگر با استرس زیاد زندگی می کنید، کل بهزیستی خود را در معرض خطر قرار می دهید.

استرس باعث بهم ریختن تعادل عاطفی و همچنین سلامت جسمی شما می شود. این توانایی شما برای تفکر واضح، عملکرد مؤثر و لذت بردن از زندگی را تنگ می کند.

به نظر می رسد هیچ کاری در مورد استرس وجود ندارد.

صورتحساب ها متوقف نمی شوند، هیچ وقت ساعت در روز بیشتر وجود نخواهد داشت، و مسئولیت های کاری و خانوادگی شما همیشه خواهند بود. اما شما کنترل بسیار بیشتری از آنچه فکر می کنید دارید.

  • مدیریت موثر استرس به شما کمک می کند تا استرس را کنترل کنید و آن را در زندگی تان بشکنید، بنابراین می توانید شادتر، سالم تر و بارور تر باشید.

هدف نهایی یک زندگی متعادل است، با گذشت زمان برای کار، روابط، آرامش و سرگرمی  و مقاومت در برابر فشار و تحمل چالش ها است.

 اما مدیریت استرس همه یک اندازه یکسان نیست. به همین دلیل مهم است که آزمایش کنید و بدانید چه چیزی برای شما بهتر است.

نکات زیر در مورد مدیریت استرس می تواند به شما در انجام این کار کمک کند.

نکته 1: منابع استرس در زندگی خود را مشخص کنید،

  • مدیریت استرس با شناسایی منابع استرس در زندگی شما شروع می شود.

این همانقدرکه به نظر میرسد، ساده نیست. اگرچه شناسایی عوامل استرس زا عمده مانند تغییر شغل، جابجایی یا طلاق، آسان است، اما مشخص کردن منابع استرس مزمن می تواند پیچیده تر باشد.

فراموش کردن اینکه چگونه افکار، احساسات و رفتارهای خود در سطح استرس روزمره شما نقش دارند، بسیار ساده است.

مطمئناً، ممکن است بدانید که شما دائماً در مورد مهلت های کار نگران هستید، اما شاید این تعلل شما باشد نه خواسته های واقعی شغلی، که باعث استرس می شود.

برای شناسایی منابع واقعی استرس خود، از نزدیک به عادات، نگرش و بهانه های خود نگاه کنید:

  • آیا استرس را بعنوان موقتی توضیح می دهید (“الان فقط یک میلیون چیز در جریان است”) حتی اگر آخرین باری که نفس می کشید را نمی توانید بخاطر بسپارید؟
  • آیا استرس را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از کار یا زندگی خانگی خود تعریف می کنید (“همه چیز در اینجا همیشه دیوانه کننده است”) یا به عنوان بخشی از شخصیت شما (“من برای همه مسائل انرژی عصبانیت زیادی دارم”)؟
  • آیا استرس خود را بر روی افراد دیگر یا حوادث خارج از خود خالی و سرزنش می کنید، یا آن را کاملاً طبیعی و غیرقابل تصور تلقی می کنید؟

تا زمانی که مسئولیت نقشی که در ایجاد یا حفظ آن بازی می کنید را بپذیرید، سطح استرس شما خارج از کنترل شما خواهد بود.

یک ژورنال استرس را شروع کنید.

یک ژورنال استرس می تواند در شناسایی استرس زا های منظم در زندگی و نحوه برخورد با آنها به شما کمک کند.

هر بار که احساس استرس می کنید، آن را در ژورنال خود پیگیری کنید. همانطور که یک روزنامه را نگه می دارید، شروع به مشاهده الگوها و مضامین مشترک خواهید کرد.

بنویس:

  • چه چیزی باعث استرس شما شده است (اگر مطمئن نیستید حدس بزنید)
  • چه احساسی دارید، از نظر جسمی و عاطفی
  • چگونه در پاسخ عمل کردید
  • کاری که برای بهتر شدن خود انجام داده اید

نکته 2: 4 استعداد مدیریت استرس را تمرین کنید

در حالی که استرس یک پاسخ خودکار از سیستم عصبی شما است، برخی از عوامل استرس زا در مواقع قابل پیش بینی بوجود می آیند:

برای مثال رفت و آمد شما به محل کار، ملاقات با رئیس یا جلسات خانوادگی.

هنگام رسیدگی به چنین عوامل استرس زا قابل پیش بینی، می توانید وضعیت را تغییر داده یا واکنش خود را تغییر دهید.

هنگام تصمیم گیری در هر سناریوی مشخص، کدام گزینه را انتخاب کنید، بهتر است به فکر چهار مورد A باشید:

اجتناب کنید، تغییر دهید، سازگار شوید یا بپذیرید.

چهار A – اجتناب، تغییر، تطبیق و پذیرش

از استرس غیرضروری خودداری کنید

  • صحیح نیست،

برای جلوگیری از وضعیت استرس زا که باید مورد توجه قرار گیرد، اما ممکن است از تعداد عوامل استرس زا در زندگی خود شگفت زده شوید که می توانید از بین ببرید.

  • بیاموزید که چگونه “نه” بگویید

 محدودیت های خود را بدانید و به آنها بچسبید.

این که چه در زندگی شخصی و چه حرفه ای خود، به دست آوردن بیشتر از آنچه ممکن است رسیدگی کنید، یک دستورالعمل مطمئن برای استرس است. بین “شانه ها” و “ضایعات” تمایز قائل شوید و در صورت امکان “بیش از حد” را قبول نکنید.

  • از افرادی که شما را تحت فشار قرار می دهند دوری کنید.

اگر کسی به طور مداوم باعث ایجاد استرس در زندگی شما می شود، مدت زمانی را که با آن شخص می گذرانید محدود کنید یا به رابطه خاتمه دهید.

  • کنترل محیط خود را در دست بگیرید.

اگر اخبار عصر شما را مضطرب می کند، تلویزیون را خاموش کنید.

اگر ترافیک سبب تنش شما می شود، مسیری طولانی تر اما کم سفر را طی کنید. اگر رفتن به بازار کار ناخوشایند است، خرید مواد غذایی خود را بصورت آنلاین انجام دهید.

  • لیست کارهای خود را مرتب کنید.

برنامه، مسئولیت ها و کارهای روزانه خود را تجزیه و تحلیل کنید. اگر بیش از حد در یک صفحه قرار دارید، وظایفی را که واقعاً لازم نیست در انتهای لیست قرار دهید یا آنها را کاملاً از بین ببرید.

وضعیت را تغییر دهید

  • اگر نمی توانید از یک موقعیت استرس زا جلوگیری کنید، سعی کنید آن را تغییر دهید.

غالباً این شامل تغییر نحوه برقراری ارتباط و فعالیت در زندگی روزمره می شود.

  • به جای اینکه آنها را بچرخانید، احساسات خود را بیان کنید.

اگر چیزی یا شخصی شما را آزار می دهد، بیشتر قاطع باشید و نگرانی های خود را به روشی باز و احترام آمیز برقرار کنید.

اگر برای امتحان کنکور شرکت کرده اید و هم اتاقی تند و تیز خود به خانه آورده اید، مستقیم بگویید که فقط پنج دقیقه فرصت صحبت کردن دارید.

اگر به احساسات خود ابراز نكنید، نارضایتی ایجاد می شود و استرس افزایش می یابد.

اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی : در موقعیت های اجتماعی به شدت ناراحت می شوید؟ برای یادگیری در مورد علائم، درمان و خودیاری برای هراس اجتماعی از این راهنمای استفاده کنید.

اختلال اضطراب اجتماعی یا هراس اجتماعی چیست؟

  • بسیاری از افراد به مناسبت بعضی اوقات عصبی یا خودشیفته می شوند،

مثل هنگام سخنرانی یا مصاحبه برای شغل جدید. اما اختلال اضطراب اجتماعی یا هراس اجتماعی چیزی بیش از خجالت و اعصاب گاه به گاه نیست.

این اختلال شامل ترس شدید از موقعیت های اجتماعی خاص است – به ویژه موقعیت هایی که ناآشنا هستند یا احساس می کنید دیگران را تحت نظر یا ارزیابی قرار می دهید.

ممکن است این شرایط چنان وحشتناک باشد که شما فقط به فکر، فکر کردن در مورد آنها باشید و یا برای جلوگیری از آنها به طرز بزرگی بروید و زندگی شما را در این روند مختل کنید.

  • زمینه ساز اختلال اضطراب اجتماعی ترس از بررسی، داوری یا خجالت در عموم است.

ممکن است شما ترسیده باشید که مردم در مورد شما بد فکر کنند یا اینکه در مقایسه با دیگران توسط آنها قرار بگیرید.

و حتی اگر شما احتمالاً می دانید که ترس از قضاوت شما حداقل تا حدودی غیر منطقی و پرخطر است، هنوز هم نمی توانید احساس اضطراب کنید.

اما مهم نیست که چقدر ممکن است شما را خجالتی و شرم آور بدانید و مهم نیست که پروانه ها چقدر بد باشند، می توانید یاد بگیرید که در موقعیت های اجتماعی راحت باشید و زندگی خود را پس بگیرید.

اگر نیاز به پرستار برای مراقبت از افرادی دارید که این اختال را دارند می توانید به صفحه پرستار بیمار مراجعه نمائید.

چه عواملی باعث اضطراب اجتماعی می شود؟

  • اگرچه ممکن است احساس شود شما تنها دلیل این مشکل هستید،

 اما اضطراب اجتماعی در واقع کاملاً شایع است.

بسیاری از مردم با این ترس ها می جنگند. اما شرایطی که باعث ایجاد علائم اختلال اضطراب اجتماعی می شود متفاوت است.

  • برخی افراد در اکثر موقعیت های اجتماعی اضطراب را تجربه می کنند.

برای دیگران، اضطراب با موقعیت های خاص اجتماعی مرتبط است، مانند صحبت با غریبه ها، درهم آمیختن در مهمانی ها یا انجام و اجرا داشتن جلوی مخاطب.

محرك اختلال اضطراب اجتماعي مشترك شامل موارد زير است:

  • ملاقات با افراد جدید
  • صحبت کوچک
  • صحبت عمومی
  • اجرا روی صحنه
  • مرکز توجه بودن است
  • هنگام انجام کاری تماشا می شود
  • اذیت می شود یا مورد انتقاد قرار می گیرد
  • گفتگو با افراد یا افراد مهم “مهم”
  • در کلاس فراخوانده می شوند
  • رفتن به تاریخ
  • صحبت در یک جلسه
  • استفاده از دستشویی عمومی
  • امتحان گرفتن
  • خوردن یا آشامیدن در ملاء عام
  • برقراری تماس تلفنی
  • شرکت در مهمانی ها یا اجتماعات اجتماعی دیگر
اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی

علائم و نشانه های اختلال اضطراب اجتماعی

  • فقط به این دلیل که گاهی اوقات در موقعیت های اجتماعی عصبی می شوید به این معنا نیست که شما دارای اختلال اضطراب اجتماعی یا هراس اجتماعی هستید.

بسیاری از افراد به مناسبت بعضی اوقات احساس خجالتی یا خودآگاهی می کنند، اما این کار به روش عملکرد روزمره آنها نمی رسد. از طرف دیگر اختلال اضطراب اجتماعی در روال عادی شما تداخل دارد و باعث پریشانی فوق العاده ای می شود.

  • به عنوان مثال، کاملاً طبیعی است که قبل از سخنرانی یا سمینار ها را خالی کنید.

اما اگر اضطراب اجتماعی دارید، ممکن است هفته ها قبل از مواقع نگران باشید، در مریض زنگ بزنید تا از آن خارج شوید یا در حین سخنرانی چنان لرزش را شروع کنید که به سختی می توانید صحبت کنید.

علائم و نشانه های عاطفی اختلال اضطراب اجتماعی:

  • خودآگاهی و اضطراب بیش از حد در موقعیت های اجتماعی روزمره،
  • نگرانی شدید برای روزها، هفته ها یا حتی ماه ها قبل از وضعیت اجتماعی آینده،
  • ترس شدید از تماشا یا داوری دیگران، به ویژه افرادی که شما آنها را نمی شناسید،
  • از ترس این که به شیوه هایی عمل کنید که خود را شرم آور یا تحقیر کنید،
  • از اینکه دیگران متوجه شوند که عصبی هستید، می ترسید،

علائم و نشانه های جسمی:

  • صورت قرمز یا سرخ شدن
  • تنگی نفس
  • شروع معده، حالت تهوع (یعنی پروانه ها)
  • لرزیدن یا لرزش (از جمله صدای لرزان)
  • مسابقه بین درد قلب یا تنگی در قفسه سینه
  • عرق کردن یا گرگرفتگی
  • احساس سرگیجه یا ضعف می کنید

علائم و نشانه های رفتاری:

  • دوری از موقعیت های اجتماعی تا حدی که فعالیت های شما را محدود کرده یا زندگی شما را مختل می کند،
  • برای فرار از توجه و خجالت، در سکوت یا پنهان کردن در پس زمینه باشید،
  • نیاز به اینکه همیشه دوستان و آشنایان خود را در هر کجا که هستید همراه خود داشته باشید،
  • برای آرامش اعصاب، قبل از شرایط اجتماعی مواد الکلی استفاده کنید.

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان

در مورد خجالتی بودن کودک هیچ چیز غیرطبیعی نیست، اما کودکان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی نسبت به موقعیت های روزمره مانند بازی با بچه های دیگر، خواندن در کلاس، صحبت با بزرگسالان یا انجام تست، دچار اضطراب شدید می شوند.

غالباً، کودکان مبتلا به هراس اجتماعی حتی نمی خواهند به مدرسه بروند.

نحوه غلبه بر اضطراب اضطراب اجتماعی نکته 1: افکار منفی را به چالش بکشید

اگرچه به نظر می رسد در مورد علائم اختلال اضطراب اجتماعی یا هراس اجتماعی، کاری وجود ندارد، اما در حقیقت، موارد بسیاری وجود دارد که می تواند به شما کمک کند. اولین قدم به چالش کشیدن ذهنیت شماست.

مبتلایان به اضطراب اجتماعی دارای افکار و باورهای منفی هستند که در ترس و اضطراب آنها نقش دارد.

اینها می تواند شامل افکاری مانند موارد زیر باشد:

  • “من می دانم که بعداً شبیه احمق ها خواهم شد.”
  • “صدای من شروع به لرزیدن می کند و خودم را تحقیر خواهم کرد.”
  • “مردم فکر خواهند کرد که من احمق هستم”
  • “من چیزی برای گفتن ندارم. به نظر من کسل کننده خواهد بود. “

به چالش کشیدن این افکار منفی راهی مؤثر برای کاهش علائم اضطراب اجتماعی است.

مرحله 1:

 افکار منفی خودکار را که زمینه ساز ترس شما از موقعیت های اجتماعی است، شناسایی کنید.

به عنوان مثال، اگر نگران ارائه کار بعدی هستید، ممکن است فکر منفی این باشد: “من قصد دارم آن را منفجر کنم. همه فکر می کنند من کاملاً بی کفایت هستم. “

اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی

مرحله دوم:

این افکار را تحلیل و به چالش بکشید.

این کمک می کند تا از خودتان سؤالاتی درباره افکار منفی بپرسید: “آیا می دانم مطمئناً قصد دارم نمایش را خراب کنم؟” یا “حتی اگر عصبی هستم، آیا مردم لزوماً فکر می کنند من بی کفایت هستم؟”

 از طریق این ارزیابی منطقی افکار منفی خود، می توانید به تدریج آنها را با روش های واقع بینانه تر و مثبت تر به دنبال موقعیت های اجتماعی که باعث اضطراب شما می شود، جایگزین کنید.

فکر کردن در مورد چرایی احساس کردن و فکر کردن در راه انجام این کار بسیار وحشتناک است، اما درک دلایل اضطراب شما به کاهش تأثیر منفی آنها در زندگی شما کمک خواهد کرد.

سبک های تفکر ناکارآمد که باعث اضطراب اجتماعی می شوند

از خود بپرسید که آیا در هر یک از سبک های تفکر غیر مفید زیر مشارکت دارید:

  • خواندن ذهن

با فرض اینکه می دانید افراد دیگر چه فکر می کنند، و شما را به همان روشی منفی که خودتان می بینید، می بینند.

  • گفتن ثروت

پیش بینی آینده، معمولاً در حالی که فرض کنید بدترین اتفاق خواهد افتاد. شما فقط می دانید که اوضاع به طرز وحشتناکی پیش خواهد رفت، بنابراین قبل از اینکه حتی در اوضاع باشید مضطرب نیستید.

  • فاجعه آمیز

دمیدن چیزها به نسبت. به عنوان مثال، اگر مردم متوجه شوند که شما عصبی هستید، “وحشتناک”، “وحشتناک” یا “فاجعه بار” خواهد بود.

  • شخصی سازی

با فرض اینکه مردم به شما به صورت منفی توجه می کنند و یا اینکه آنچه که با افراد دیگر پیش می رود، با شما ارتباط دارد.

نکته 2: روی دیگران متمرکز شوید، نه خودتان

  • وقتی در موقعیت اجتماعی قرار داریم که باعث عصبی شدن ما می شود، بسیاری از ما تمایل به گرفتار شدن در افکار و احساسات اضطراب داریم.

شما ممکن است متقاعد شوید که همه به شما نگاه می کنند و شما را قضاوت می کنند. تمرکز شما بر روی احساسات بدنی شماست، به این امید که با توجه دقیق بیشتری بتوانید آنها را کنترل کنید.

اما این تمرکز بیش از حد فقط باعث می شود تا شما را از این که چگونه احساس عصبی شدن می کنید، آگاه تر کنید و حتی اضطراب بیشتری ایجاد کنید! همچنین مانع از تمرکز کامل روی مکالمات اطراف شما یا عملکردی است که می کنید.

  • جابجایی از یک تمرکز درونی به بیرونی می تواند به سمت کاهش اضطراب اجتماعی گام بردارد.

این ساده تر از انجام است، اما شما نمی توانید به یکباره به دو چیز توجه کنید.

هرچه بیشتر روی آنچه که در اطراف شما اتفاق می افتد تمرکز کنید، کمتر از اضطراب متاثر خواهید شد.

  • توجه خود را به افراد دیگر متمرکز کنید،

اما نه بر روی آنچه که در مورد شما فکر می کنند! درعوض، تمام تلاش خود را برای درگیر کردن آنها و برقراری ارتباط واقعی انجام دهید.

  • به یاد داشته باشید که اضطراب آنطور که فکر می کنید قابل مشاهده نیست.

و حتی اگر کسی متوجه شود که شما عصبی هستید، این بدان معنا نیست که آنها به شما بد فکر خواهند کرد. احتمال اینکه سایر افراد به همان اندازه احساس ناراحتی کنند یا در گذشته احساس می کنند، احساس می کنند.

واقعاً به آنچه گفته می شود گوش دهید نه به افکار منفی خودتان.

  • به جای اینکه نگرانی در مورد آنچه می خواهید بگویید یا اینکه خود را برای گلابی که قبلاً گذرانده است، مورد ضرب و شتم قرار دهید، روی لحظه فعلی متمرکز شوید.
  • فشار را رها کنید تا کامل باشد. در عوض، روی ویژگی های اصیل توجه کنید که دیگران از آنها قدردانی می کنند.