بهترین کارکنان ، پرستاران و متخصصان برای درمان اثربخش

تهران فرمانیه
خیابان مهدی زاده پلاک 9

02122697906 – 8
02122698407

ساعات کاری
شنبه - جمعه: 23.59 - 00:00

عفونت ادراری

 

عفونت ادراری

 

 

عفونت ادراری را می توان به عنوان یکی از شایع ترین بیماری ها و شکایت های مراجعه کنندهای که به اورژانس ها می روند باشد و همچنین شایع ترین این شکایات به سیستم ادراری مرتبط است و این بدین معناست که دستگاه ادراری دارای میکروب می باشد.

 

 

دستگاه ادراری شامل مثانه، مجرای ادراری و کلیه ها می باشد. از عمده علل بروز عفونت های ادرار، آلوده شدن دستگاه ادراری با میکروب مدفوعی است و در بانوان 4 برابر بیشتر از آقایان می باشد.

 

 

عفونت ادراری از نوع های مختلفی می باشد که از بین همه آنها شایع ترین آن عفونت مثانه می باشد.

 

 

این عفونت ادراری به چه صورت اتفاق می افتد؟

 

 

میکروب ها (باکتری ها) سبب عفونت مجاری ادراری می شوند.

 

 

این باکتری ها می توانند سبب عفونت کلیه ها و مثانه، پیشابراه و پروستات شوند. به طور طبیعی مجرای ادراری عاری از هر باکتری در خود می باشد.

 

 

باکتری هایی که دلیل این بیماری می شوند، غالبا از مقعد و یا قسمت واژن به پیشابراه و بعد از آن به کلیه یا مثانه وارد می شوند و آن را آلوده به بیماری می کنند.

 

 

این مشکلات در بانوان بیشتر می باشد به دلیل اینکه پیشابراه کوتاه می باشد و این دلیلی می شود تا باکتری ها اجازه داشته باشند تا به آسانی به سمت بالا حرکت داشته باشند.

 

 

برخی زمان ها باکتری ها از بخش های دیگر بدن به دستگاه ادراری وارد می شوند و بیماری ایجاد می شود.

 

 

عامل های خطر برای بروز عفونت ادرای :

 

 

  • اشخاص مسن
  • پایین بودن سطح بهداشت و عدم رعایت مناسب اصول بهداشتی
  • ادرار کردن با فاصله زیاد و عدم دفع به موقع در زمان احساس نیاز به دفع
  • بیماری های مزمن زمینه ای مانند دیابت
  • یائسگی
  • خانم بودن
  • داشتن بیماری ها و یا داروهایی که سبب ضعف، نص و یا سرکوب شدن سیستم ایمنی در بدن می شود.
  • بارداری
  • چسبندگی های رحمی و لگنی در خانم ها (مشکل در تخلیه ی کامل ادرار)
  • شستشوی غلط ناحیه ی تناسلی پس از دفع ادرار و مدفوع در خانم ها جهت شستشو باید از قسمت جلو به عقب باشد تا آلودگی مدفوعی به مجرای ادرار انتشار نیابد.
  • عامل های انسدادی در دستگاه ادراری مانند سنگ های ادراری
  • اشخاص دارای سوند یا لوله های ادراری
  • بزرگی غده پروستات در آقایان (ناتوان بودن در تخلیه کامل ادرار)
  • استفاده کم مایعات
  • اختلال های ساختمانی ادراری

 

عفونت ادراری

عفونت ادراری

 

 

 

 

شرایطی که زمینه ساز این بیماری می شود:

 

 

  • بارداری و زمینه ساز
  • سایش و خراشیدگی و التهاب سطح اندام ضعف سیستم ایمنی بدن
  • اختلال در عملکرد دوره های عادت ماهیانه
  • استفاده کردن بیش از اندازه از داروهای آنتی بیوتیک
  • منتقل شدن بیماری های آمیزشی
  • استفاده از قرص های ضد بارداری خوراکی

 

 

نشانه های عفونت ادراری از قبیل:

 

 

  • احساس در دفع ادرار به صورت فوری
  • بی اختیاری در ادرار
  • داشتن درد و سوزش در زمان ادرار کردن
  • قطره قطره ادرار کردن
  • ترشح چرکی و پنیری شکل از مجرا
  • بدبو شدن ادرار
  • شب ادراری
  • کدر شدن ادرار
  • احساس سنگینی در لگن و پایین شکم
  • تکرار ادرار

 

 

تشخیص:

 

 

  • تشخیص براساس شرح حال بیمار، بودن علائم و نشانه ها، معاینات بالینی، وجود عوامل خطر و داشتن سابقه
  • آزمایش ادرار و کشت میکروبی (البته برای همه موارد لزومی ندارد) برای تعیین آنتی بیوتیک مناسب برای بیمار
  • آزمایش های مجدد ادرار بعد از 2-1 هفته بعد از استفاده از دارو برای اطمینان از بهبودی مخصوصا در زنان حامله

 

 

گرفتن نمونه گیری صحیح ادرار

 

 

  1. ابتدا ناحیه تناسلی را باید به خوبی شستشو بدهید (از جلو به عقب).
  2. محل را خشک نمائید.
  3. شروع کنید به ادرار کردن، ابتدای ادرار را دور بریزید.
  4. از وسط جریان ادرار کردن مقدار مورد نیاز در ظرف نمونه جمع آوری کنید.

 

 

درمان

 

 

ایده آل ترین درمان برای عفونت دستگاه ادراری استفاده کردن از  آنتی بیوتیک ها می باشد که به شکل موثر باکتری های موجود در مجاری ادراری را از بین برده، برای عفونت های بدون عارضه رژیم درمانی 10-7 روزه استفاده می شود.

 

 

برای عفونت هایی که مزمن یا عفونت هایی که دوباره عود می کنند از رژیم درمانی طولانی مدت استفاده می شود.

 

 

صرف نظر از رژیم داروئی تجویز شده برای بیمار حتما باید تا تمام شدن دوز های دارو مورد استفاده قرار دهید.

می توانید در برخی موارد از تجربیات پرستار بیمار نیز استفاده نمائید و راهنمایی های لازم را جویا شوید.

 

 

عفونت ادراری

عفونت ادراری

 

 

نکات آموزشی، توصیه های بهداشتی و پیشگیری:

 

 

  • مایع ها به ویژه آب زیاد بنوشید. میزان توصیه شده مایع در روز 8-6 لیوان در روز است. اشخاص با نارسایی کلیه با پزشک خود باید حتما مشاوره انجام بدهید.
  • بعد از اجابت شدن مزاج حتما شستشو خود را از جلو به عقب انجام بدهید، این روش از شستشو دلیل بسیار مهمی در پیشگیری از ورود میکروب از مدفوع شخص به دستگاه ادراری می باشد.
  • داروهای تجویز شده مخصوصا آنتی بیوتیک ها را در زمان مشخص شده مصرف نمائید و دوره درمان تان را کامل کنید.

 

 

این دوره درمان بسته به نظر پزشک می تواند در موارد معمولی 10-7 روز و در موارد شدیدتر 14-7 روز می تواند ادامه داشته باشد.

 

 

  • استراحت به موقع و کافی داشته باشید.
  • از میوه ها و آب میوه های ترش و دارای ویتامین ث مانند مرکبات و آب پرتغال استفاده نمائید. از زغال اخته، کدو حلوایی، گیلاس و سایر منبع های آنتی اکسیدان دار بیشتر استفاده نمائید.
  • زمانی که احساس نیاز به دفع ادرار و مدفوع دارید سریعا اقدام به تخلیه آن نمائید. به دلیل اینکه میکروب ها در ادراری که در مثانه بیشتر نگه داشته می شوند فرصت رشد و تکثیر پیدا می کنند.
  • آنتی بیوتیک ها اگر به مدت طولانی استفاده شوند امکان دارد که سبب تحریک و بروز عفونت های قارچی مخصوصا در بانوان شود. در صورتی که خارش شدید و ترشح سفید رنگی در طی استفاده از آنتی بیوتیک داشتید سریعا بدون اینکه دارو را قطع کنید به پزشک خود مراجعه نمائید.
  • بعد از تمام شدن مقاربت جنسی برای ادرار کردن حتما اقدام نمائید، تا در صورت بودن میکروب از مجاری ادراری خارج شوند. نوشیدن یک لیوان آب به این امر کمک می کند.
  • لباس زیر کاملا جنس نخی بپوشید و از لباس زیر تنگ و چسبان و شلوار جین استفاده ننمایید.
  • رژیم غذایی مناسب می تواند از یبوست و ایجاد فشار جلوگیری کند تا سبب نشود ادرار به طور کامل خارج نشود. از آنجایی که بعضی از خانم ها دچار عفونت های بدون علائم می باشند، قبل از اقدام به بارداری حتما با پزشک خود مشورت کنند.
  • در خانم هایی که یائسه هستند و دچار سوزش و تکرر در ادرار هستند متخصص زنان پماد های هورمونی تجویز می کنند که باعث بهبود علائم بیماری میشود.
  • در آقایانی که دچار ترشح و خارش در مجاری ادراری می باشند می تواند عفونت جنسی باشد و باید به متخصص عفونی و یا اورولوژیست مراجعه نمایند.
  • اگر تکرر در عفونت ادراری برای شخصی رخ بدهد باید به متخصص اورولوژی مراجعه نمایند.
  • نکته: در افراد دیابتی عفونت بیشتر می باشد.افرادی که دیابت دارند نسبت به غیر دیابتی ها بیشتر به عفونت های بدون علامت دچار می شوند، با انجام کشت ادرار و مثبت بودن نتیجه آن ولی هیچ سوزش و خارش و دردی در ناحیه پایین شکم ندارند.