بهترین کارکنان ، پرستاران و متخصصان برای درمان اثربخش

تهران فرمانیه
خیابان مهدی زاده پلاک 9

02122697906 – 8
02122698407

ساعات کاری
شنبه - جمعه: 23.59 - 00:00

نوامبر 26, 2020 توسط پرستار پارسیان آوید 0 دیدگاه

راه های جلوگیری از بی احترامی کودکان

راه های جلوگیری از بی احترامی کودکان

راه های جلوگیری از بی احترامی کودکان : اگر فرزندانتان چشمان خود را به هم می زنند و بی اعتنایی میکنند و وقتی به آنها می گویید تکالیف خود را شروع کنند و یا وقتی می گویید صدای تلویزیون را کم کنید ولی اعتنا نمیکنند و شما فکر میکنید صدای شما را نمی شنوند، آنها در پایان طیف بی احترامی قرار دارند.

در انتهای جدی ترین طیف رفتارهایی مانند صدا زدن،  بی توجهی به قوانین و پرخاشگری جسمی وجود دارد.

مهم نیست که کودک شما در چه طیف قرار دارد، مهم است که بی احترامی را قبل از آن که بدتر شود بهبود دهید.

 یک تحقیق  توسط محققان دانشگاه ویرجینیا انجام شد که کودکان بی احترام احتمالاً بزرگسالان بی ادبی می شوند.

اگرچه ممکن است وسوسه شوید که بی احترامی را با گفتن جملاتی از جمله کودکان همه همین رفتار را دارند توجیه کنید.

اما توجیه آن باعث لطف فرزند شما نمی شود.

 بچه ها باید یاد بگیرند که چگونه با دیگران با احترام رفتار کنند تا بتوانند روابط سالم با همسالان شخصیت های معتبر و اعضای خانواده برقرار کنند.عواقب موثر می تواند کمک کند.

بی احترامی کودک شما ممکن است نشانه این باشد که او برای یادگیری روش های مناسب اجتماعی برای کنترل خشم، کنار آمدن با ناامیدی و برقراری ارتباط موثر به کمک آنها نیاز دارد.

 جلب توجه را نادیده بگیرید

ممکن است به نظر برسد که نادیده گرفتن بی احترامی جزئی کمک ی است به کودکان برای اجتناب از احترامی.

اما نادیده انتخابی می تواند یکی منفی ترین پیامدهای منفی باشد.

نادیده گرفتن عبارت است از امتناع از بی احترامی کودک، شما را از وظیفه ای که بر عهده دارد خارج کند.

گر به کودک خود می گویید اتاق خود را تمیز کند و اعتنا نمیکند ر مورد این بی احترامی بحث طولانی نکنید.

هر دقیقه ای که شما در یک مبارزه قدرت می گذرانی شصت ثانیه است که تمیز کردن را به تعویق می اندازد.

هشدار دهید که اگر تمیز نکنند چه اتفاقی می افتد.

اگر بی اعتنا کردن کودک یک مشکل شایع است در زمان دیگری که هر دوی شما آرام هستید به این مسئله بپردازید.

چیزی مانند این بگویید: “اوایل امروز که به شما گفتم اتاق خود را تمیز کنید، بی اعتنا کردید.

در مورد عواقب احتمالی بی احترامی صحبت کنید. بپرسید: “آیا فکر می کنید وقتی دوستتان چیزی را که دوست ندارید بگویید بی احترامی میکنی؟”

در مورد احساس دیگران در هنگام مشاهده رفتارهای بی ادبانه وارد بحث شوید.

عواقب طبیعی رفتارهای بی احترامی مانند “کودکان بی احترام اغلب در دوست یابی مشکل دارند” را توضیح دهید.

مقدار قابل توجهی از تعارض والدین و نوجوانان به دلیل فقدان ارتباط معنی دار رخ می دهد. با نوجوان خود ارتباط برقرار کنید،   درگیری را کاهش دهید.

راه های جلوگیری از بی احترامی کودکان

راه های جلوگیری از بی احترامی کودکان

راه های جلوگیری از بی احترامی کودکان : قانون نظم مادربزرگ

قانون نظم مادربزرگ راهی ساده اما موثر برای جلب رضایت فرزند شماست.

به جای اینکه به فرزندان خود بگویید چه کاری نمی توانند انجام دهند، به آنها بگویید که چگونه می توانند یک امتیاز کسب کنند.

به جای این که بگویید: “اگر همین الان اسباب بازی هایت را جمع نکنی دیگر نمی توانید بیرون بازی کنید” بگویید: “به محض اتمام برداشتن اسباب بازی های خود می توانید در بیرون بازی کنید.” سپس،   دور شوید و پاسخ خود را به عهده فرزند خود بگذارید.

همچنین ممکن است سعی کنید جملاتی از قبیل: “وقتی صدایت را پایین ییاوری با آرامش صحبت کنی من به شما جواب می دهم” یا “وقتی دیگرعصبانیت ندارید با شما بازی خواهم کرد”.

به کودک خود بیاموزید که رفتار مودبانه و مهربانانه نتایج مثبتی به همراه دارد.

بیشتر بخوانید: علائم هشدار دهنده رفتار عادی و غیر عادی کودک

از اعلان سپس  وقتی استفاده کنید

درخواست فریم به روشی مثبت. از جمله های “وقتی … سپس” استفاده کنید تا به کودک خود اطلاع دهید که پس از انتخاب رفتار خود چه اتفاقی می افتد.

بگویید “وقتی منتظر زنگ تلفن هستم،  و وقت کافی دارم پس می توانم وقت بگذارم و به شما پاسخ دهم.”

این به کودک شما فرصتی می دهد تا رفتار خود را تغییر دهد.

فقط اطمینان حاصل کنید که برای پیگیری نتیجه منفی کاملاً آماده هستید.

از تکرار هشدارهای خود بارها و بارها خودداری کنید. در غیر این صورت به کودک خود آموزش می دهید که گوش ندهد.

نتیجه فوری ارائه دهید

بیشتر رفتارهای بی احترامی باید نتیجه ای فوری داشته باشد. هنگام تعیین نتیجه سن کودک و جدی بودن جرم را در نظر بگیرید.

گوشه ای از آرامش می تواند نتیجه موثری برای کودکان خردسال باشد.

اگر کودک شش ساله هنگام عصبانیت بر سر شما جیغ می کشد، بلافاصله دلیل نامناسب بودن این رفتار را برای او توضیح دهید و فرصت اصلاح آن را برای او فراهم کنید.

اگر نوجوان شما بعد از اینکه به او گفتید که نمی توانند آنجا را ترک کند از در بیرون می رود،  مرز خود را تعیین کنید: “نمی گذارم شما به من بی احترامی کنید”

یا من اعتماد دارم که شما راهی متفاوت برای مقابله با ناامیدی خود پیدا خواهید کرد. “

بسیاری از اقدامات که دارای برچسب “رفتارهای نادرست” هستند، اغلب هنگامی که به کودک مهارت و توجه لازم برای ایجاد این تغییرات را می دهند اصلاح می شوند.

هدف این نیست که مجازات های بیشتری را اعمال کنید هدف این است که ارتباط خود را حفظ کنید،  مهارت های ارزشمندی را به آنها بیاموزید و رابطه سالم والدین و کودک خود را حفظ کنید.

   راه های جلوگیری از بی احترامی کودکان

راه های جلوگیری از بی احترامی کودکان

راه های جلوگیری از بی احترامی کودکان : استفاده از استرداد

اگر کودک یا نوجوان شما رفتاری بی احترامی از خود نشان می دهد، ممکن است جبران خسارت برای جلوگیری از تکرار آن ضروری باشد.

جبران خسارت عبارت است از انجام نوعی کار برای قربانی یا انجام کاری برای جبران خسارت وارده.

اگر فرزندتان خواهر و برادرشان را زد از آنها بخواهید کارهای روزانه خواهر و برادرشان را انجام دهند.

یا اگر نوجوان شما از روی عصبانیت چیزی را شکسته است، می تواند آن را برطرف کند یا برای رفع آن پول بپردازد.

به فرزند خود بیاموزید که گفتن “متاسفم” همیشه همه چیز را برطرف نمی کند.

جبران خسارت به آنها کمک می کند تا مسئولیت رفتارهای بی احترامی را بر عهده بگیرند در حالی که برای ترمیم رابطه نیز تلاش می کنند.

هنگامی که به رفتارهای بی احترامی می پردازید، طبیعی است که کودک شما دو قدم به جلو و یک قدم به عقب بردارد.

بنابراین اگرچه ممکن است روزی مودب و مهربان باشند،  اما ممکن است روز دیگر مبارزه کنند. نظم و انضباط مداوم کلید کمک به آنها برای پیشرفت در طولانی مدت است.

با مشاهده رفتار خوب به آن اشاره کنید. و در روزهای بد بی احترامی را نشانه ای از نیاز آنها به تمرین بیشتر بدانید.

از همه مهمتر، الگوی خوبی باشید. چه از خدماتی که در یک رستوران دریافت می کنید راضی نیستید و چه از فروشنده تلفنی که شام ​​شما را نیاورده عصبانی هستید با احترام با دیگران رفتار کنید و فرزندتان نیز این روند را دنبال می کند.

پرخاشگری در کودک

پرخاشگری در کودک

پرخاشگری چیست؟

پرخاشگری در کودک : اگر زمانی رفتاری که مربوط به شماست در آن حس پرخاشگری باشد، در آن صورت به آن پرخاشگری می گویند.

در هر رفتاری سن کودک را حتما باید در نظر داشته باشید . وقتی که یک کودک 2 ساله به سمت شما می دود و جیغ و داد می کند با پسر نوجوانی که به طرف شما می دود و فریاد می زند بسیار متفاوت می باشد.

زمانی که این رفتار ها در برابر شما انجام شد و حس کردید که بیش از اندازه بوده است می توانید این را بگوئید که غیر قابل قبول است.

پرخاشگری در کودک : چگونگی تشخیص رفتار های غیر قابل قبول

می توانید که تلاش کنید تا در خودتان مواردی را تغییر دهید و امکان دارد در این مورد و روابط به این بیندیشید که صحبت کردن و مشورت با خانواده و دوستان مفید می باشد.

رایج ترین رفتارهای پرخاشگرانه در کودکان :

  • فحاشی به اطرافیان، پدر و مادر خود و یا خواهر و برادر و یا فریاد زدن و جیغ کشیدن.
  • دیگران را با عنوان زشت صدا زدن و تحقیر کردن او .
  • بکار بردن رفتار های فیزیکی در برابر افراد؛ برای مثال : تنه زدن به شخص، هل دادن افراد، پشت پا زدن به دیگران، با آرنج به کسی زدن .
  • دیگران را تهدید به استفاده از زور فیزیکی کردن.
  • نادیده گرفتن خانواده و سکوت در برابر شما در برابر صحبت ها یتان.
  • اذیت کردن افراد در برابر مواردی که نسبت به آنها حساس هستند. این مورد می تواند یک خصوصیت فیزیکی و یا موضوعات درون خانواده باشد.
  • حرمت خصوصی افراد را زیر پا گذاشتن. برای مثال : سر زده و ناگهانی به اتاق کسی وارد شدن، بیش از حد و به عمد نزدیک شدن به افراد، دفتر خاطرات شخصی دیگران را بدون اجازه خواندن.

این رفتارها در اکثر موارد رایج می باشد ولی اگر در مواقعی به نظرتان رسید که از حد معمول خود بیشتر و غیر قابل تحمل شده است باید به فکر کمک گرفتن از کسی و یا شخصی می تواند در این موارد به کودکان کمک کند یاری بخواهید.

رفتار های بیش از حد پرخاشگرانه در کودکان

این نوع از رفتارها در دسته ای قرار می گیرند که می توانند به خانواده و یا دیگران آسیب برساند و حتی صدمات جبران ناپذیری را به بار بیاورد.

پرخاشگری در کودک : رفتار های که نشانه های زیر را داشته باشند  بیش از حد پرخاشگرانه می گویند:

  • پخش کردن شایع های صدمه زننده به افراد و حیثیت آنها؛
  • دزدی کردن از کسی به عمد و یا غیر عمد و تخریب کردن اموال عمومی؛
  • صدمه و آسیب به خود از طریق زخمی کردن خودشان، خود آزاری کردن، و یا اقدام به خودکشی؛
  • آسیب و صدمه فیزیکی به دیگران، استفاده کردن از توانایی فیزیکی، قد و یا ساختار فیزیکی برای غالب کردن رفتار خودشان به دیگران و یا آزار دادن دیگر افراد.
  • از روی عمد حیوان زنده و یا حیوان اهلی را کشتن و مثله کردن آن.
  • سوء استفاده از کودکان دیگر افراد.
  • اذیت و آزار خواهر ها و برادران و یا پدر و مادر و هم کلاسی و ها و دوستا نشان ی با خود شما برای مثال استفاده کردن از شماتت دیگران، ارعاب و تهدید کردن افراد برای حساب بردن اطرافیان از او.

در این وضعیت جدی، یا زمانی که این نوع رفتار در کودک برایش عادی و رایج شود که برایتان بیش از حد غیر قابل تحمل شده باشد، باید سعی کنید در کوتاه ترین زمان از متخصصین در این حوزه  پیرامون اطرافتان بگیرد این کمک به غیر از کمک خانواده و دوستان می باشد.

می توانید از پرستار کودک هم کمک بخواهید.

پرخاشگری در کودک

پرخاشگری در کودک

حتما این مشکل را باید به رسمیت بشناسید.

در بسیاری از مورد های رفتاری در کودک و در پی آن مشکلاتی که بوجود می آید پذیرش اینکه مشکلی وجود دارد برایمان بسیار دشوار است.

امکان دارد زمانی که این رفتار های تهدید کننده را از کودکتان میبینید وسوسه شوید که این رفتارها را انکار بکنید که روزی این رفتار به پایان خواهد رسید و یا اینکه به امید بزرگ تر شدن کودک این رفتارها اصلاح خواهد شد و دوره را  بسر خواهند برد.

بررسمیت شناختن این مورد که مشکلی وجود دارد اولین قدم برای این است که تصمیم بگیرید که با این رفتارها کنار نمی آیید.

این را نیز بدانید که شما بهترین ها را برای فرزندانتان می خواهید . از طرفی احساس گناه بکنید.

پدر و مادر بودن به دلیل فشار هایی که دارد می تواند روحیه را ضعیف بکند و بزرگترین جسارت را کسی که از این موقعیت فاصله بگیرد را دارد و مسئله ها را به نحوی دیگر حل کند.

پرخاشگری در کودک : کمک گرفتن

بسیار پیشنهاد خوبی می باشد که زمانی که فکر های منفی بسیار برایتان زیاد شده و یا اینکه سلامتی جسمی و فکری و کار های روزانه یتان به طرز مضری از آنها تاثیر پذیر است از شخصی کمک بخواهید به شرطی که این فرد مناسب مشورت باشد.

اگر دیگر فرزندانتان هم از این رفتارها رنج می برند این نیز دلیل دیگری دارد که نشان دهنده کمک می باشند.

موضوع را برای خودتان نگه ندارید

کمک خواستن از دیگران برای والدین کاری آسان نیست مخصوصا اگر تنها باشند و ممکن است به راحتی به این عادت تمکین کنید که باید خود کفا و مستقل یاشید.

اما این را نیز بدانید که زمانی که تقاضای کمک از شخصی می کنید حدود خودتان را بر رسمیت می شناسید و مسئولانه با این موضوع برخورد می کنید و نمونه خوبی را برای کودکتان درست می کنید و به او نشان می دهید.

پرخاشگری در کودک : چه زمانی وقت آن می باشد که درخواست کمک بکنید ؟

اگر جواب شما به پرسش های زیر مثبت می باشد زمان آن رسیده که از حمایت دیگران برای کمک به کودکتان برای کنترل رفتار های پرخاشگرانه را کنترل بکنند را جویا بشوید.

آیا شما فکر می کنید که :

  • علیرغم اینکه تلاش می کنید که مسائل و مشکلات را برطرف نمائید هیچ تغییری به وجود نمی آید.
  • نسبت به انجام مسائل حس بلاتکلیفی و ضعف داشته باشید.
  • احساس گناهی که دارید شما را رنج می دهد نسبت به اینکه می توانید مسائل را بهتر از اینکه انجام داده اید صورت پذیرد.
  • در انجام دادن وظیفه های روزانه احساس دارید که با دشواری همراه هستید .
  • به شکلی منظم حس سرخوردگی دارید.
  • به طور شخصی سعی می کنید به دلیل اینکه این نگرانی را دارید که چه عکس العملی دیگران در برابر رفتار کودک و شما دارند و یا اینکه چه فکری می کنند؟
پرخاشگری در کودک

پرخاشگری در کودک

آیا شما از موارد ذیل ترس دارید:

  • که کودکتان امکان دارد که برود و با دیگر ولی خود زندگی کند.
  • کودکتان امکان دارد که تحت مراقبت های خدمات اجتماعی قرار بگیرند.
  • امنیت خودتان در خطر است و از رفتن به خانه هراسا هستید؟
  • که رفتار فرزندتان:
  • نسبت به شما و دیگران رفتاری آسیب پذیر و یا توهین آمیز است.
  • سبب دلواپسی شما و دیگر فرزندان در رابطه با امنیتتان شود.
  • سبب شود که نسبت به امنیت کودکتان دلواپس بشوید و یا
  • این نوع رفتارها سبب اختلال در مدرسه و موقعیت تحصیلی او شود؟